سرزمین مستی

وقتی که بغض گلو را می فشاردم
گويی تمام جهان مرا می شناسدم

با آن که مرگ از يک قدم هم جلو تر است
با هر چه زندگيست مرا می سرايدم

وقتی که عشق در دل ما پيله می کند
پروانه ای به سوی تو مرا می کشاندم

گفتی که نام تو از اين عشق مردنيست
تنها همین کلام مرا می ستایدم